’Ik wist niet dat de luchtkwaliteit in Rotterdam zo slecht is’

Hangjongeren in een vlindertuin. Na allerlei workshops en excursies zijn veertien Marokkaanse Rotterdammers toch echt milieubewust geworden. >>>

door Maaike Bezemer in dagblad Trouw
- 17 maart 2007 -

Mohamed Hacene is milieukundige bij het Milieucentrum en ziet het als zijn taak de hele Rotterdamse bevolking te interesseren voor natuur en milieu. Vorig jaar ging hij de Afrikaanderbuurt in om jongeren te werven voor zijn natuurproject.

Een mooie missie in de Afrikaanderbuurt. Die heeft water en meeuwen in de Rijn- en Maashaven, maar vooral veel steen en asfalt. De metro loopt hoog langs de woonblokken, via een betonnen bak. En het park is een lachertje; grasvelden met wat narcissen en een hek er omheen.

De binnentuin bij buurthuis De Arend is niet veel beter, een voetbalveld van beton, wat klimdingen en ook hier weer hoge hekken met scherpe punten. „Meer een luchtplaats voor gevangenen”, vindt Hacene. In mei zal het beeld veranderen. De jongeren planten vlinderstruiken en bloemen, gemeentewerken legt een schelpenpad aan en plant fruitbomen.

Het project heet Atalanta, naar de vlinder die ’s zomers in Nederland leeft en ’s winters in Marokko. Dit dier is steeds op zoek naar een goede leefomgeving, net als de jongeren die meedoen.

Deze week zijn de Atalantajongeren de vlinders achterna gereisd. Ze blijven twee weken in de Marokkaanse stad Nador en leggen ook daar een vlindertuin aan.

Chahid Mossaoui (17) wil best toegeven dat de reis naar Marokko hem over de streep trok. Maar ook die vlinders vindt hij inmiddels interessant. „Toch apart dat zo’n beestje duizenden kilometers heen en weer vliegt.” Chahid volgde ook een cursus milieueducatie. „Daarmee mag ik lesgeven in buurthuizen of op scholen. En misschien ga ik er mee verder. Ik doe nu twee jaar MBO administratie, dat is nogal saai.” Thuis doet hij al vaker een lamp uit. „Om energie te besparen.”

Zijn collega Sarhan Hacene (22), de jongere broer van de projectleider, leerde veel over broeikasgassen en de opwarming van de aarde. „Daar hebben we het op de middelbare school niet over gehad. Ik wist ook niet dat de luchtkwaliteit in Rotterdam zo slecht is.”

Hij vindt het prettig dat de jongens uit zijn buurt nu eens met iets positiefs in het nieuws komen. „In deze wijk geldt een samenscholingsverbod. Er gebeurt er best eens wat rottigheid, maar wat zijn hangjongeren nou helemaal? Gewoon jongens die wat bijpraten met hun vrienden.”

In Marokko valt er deze weken overigens niet veel te hangen. De Rotterdammers bezoeken lokale milieuclubs en een gebied waar Berberapen worden beschermd. Ze ruimen zwerfafval en varen mee met dolfijnvriendelijke vissers. Ze gaan op zoek naar atalantavlinders en voetballen tegen lokale jongeren. De verliezer moet bomen planten.

Omdat het project subsidie ontvangt van het programma Xplore van het ministerie van ontwikkelingsamenwerking moet elke jongen zijn ervaringen na terugkomst delen met minstens 150 anderen. Om het nut van duurzaamheid en ontwikkelingssamenwerking verder uit te dragen. Ze maken video’s, een rap en verslagen en de meeste jongens gaan op school over het project vertellen. Mohammed Kasmi (19): „Dat was een voorwaarde om deze weken vrij te krijgen.”

Website Xplore